توجیه یک سقوط!

داشتم وبلاگمو مرور می کردم،یادداشت هایی که ظرف این مدت نوشتم همه نشان دهنده خستگی فکری من هستند،خب من به شما معدود دوستانی که به وبلاگم سر میزنید حق می دهم که با خواندن این چرندیات هیچ حظی نبرید اما این را هم باید بگویم که باور داشته باشید که گاه حرفهایی در دل آدم هست که نمی تواند بیان کند و در عوض چیزهایی را بیان می کند که شاید کوچکترین تناسب و تشابهی با آنچه در سرش هست ندارد. به نظر من بزرگترین هنر نویسندگان و شاعران موفق همین توانایی بیان کردن تمام آنچه هست که در دل دارند،در هر حال اینها راهم نوشتم که به من حق بدهید که با علم به ضعیف بودن مطالبم آنها را در این وبلاگ می گنجانم. به امید روزی که همه ما برای گفتن آن چیزیکه در دلمان داریم به زحمت نیفتیم،قلممان روان باشد و فکرمان زلال.

/ 0 نظر / 6 بازدید